“
Lirik Ruh Halleri…
Tuba Ergene, “Düşlemenin Kitabı” başlıklı bu ilk eserine bir önsöz yazmamı rica edince, bir mükellefiyet duygusuyla hiç tereddüt etmeden talebini kabul ettim; çünkü bu güzel eserinin oluşma sürecine refakat ettim. Eserinin oluşma safhasında yaşadığı heyecanlara, endişelere, gerilimlere, tereddütlere ve ruh dalgalanmalarına şahit oldum. Bu zorlu süreçte Tuba Hanım, içindeki şairlik cevherini, hiç acele etmeden, bir kuyumcu hassasiyetiyle ve sabırla işledi. Bu meyanda zamanı çok iyi kullandı, bana da yazdıklarını okumam ve değerlendirmem için ziyadesiyle zaman bıraktı. Tabiri caizse bana hiçbir zaman bir heveskâr şair(e) intibaını vermedi ve şiir meyvesi yeteri kadar ballanmadan dalından koparmadı.
[...]
Gördüğüm kadarıyla, Tuba Ergene hem nesir yazılarında ve hem de şiirlerinde yaşantısına refakat eden bütün bağları, çağrışımları, benzetmeleri, yan düşünceleri ve duyguları şiirinin içine öylesine sızdırmaktadır ki okuyucu sadece aynı duyguları yaşamakla kalmaz, bilakis şairin yaşadığı duyguyu nasıl hissetmesi gerektiğini de kendiliğinden öğrenir. Şair için kelimeler, anlamlarından tamamen bağımsız olarak, henüz yontulmamış, bir bilezik, kolye ve yüzük hâline getirilmemiş kıymetli taşlar gibidir. Şiirde yerini almadan, kullanılmadan evvel de bunlar başlı başına bir değere ve güzelliğe sahiptir. Ergene bu kelimeleri fark ederek dikkatle saklandıkları yerden çıkarır, özlerine zarar vermeden onları bir semantik alanda işler, onlara yepyeni mana boyutları kazandırır ve işlenmiş bir mücevher misalî şiirine yahut nesir metnine yerleştirir. Bundan böyle bu kelimeler farklı anlam yansımalarıyla şiiri aydınlatır ve zevk ehli okuyucularını büyülemeyi bekler.
Diyebilirim ki şair daha ziyade dil ve kelimeyle baş etmeyi göze alan, yaratıcı sezgiyle eşyayı keşfeden, dili aşırı ölçüde zorlayacak tarzda öne atılan kişizadedir. Ergene, daima dilin doruklarında, sınır boylarında gezinir, iradesi hep ifadesi gayrı kabil olana yönelir. Bakışının mütemadiyen görünenin ötesine yönelmesi, sükûtu bile kelime suretine büründürme teşebbüsü onu gerçek şairler katına yükseltir.
— Senail Özkan
